دوباره...

چندین بار شروع کردم و چون هر شروعی پایانی داره چندین بار هم تمام شد. اما شروع به میل من بود اما پایان از اجبار، شاید یه کم هم تنبلی. دارم از نوشتنم میگم. نوشتن در وبلاگ ها و کاغذ ها. شاید اولین بار که نوشتم و در اختیار همه جهان گذاشتم که بخونند در یاهو 360 بود. نوشته هایی که بیشتر از سر بازی گوشی انگشتان بودند بر روی دکمه های کیبورد. از سر شور بودند تا منطق. هنوز هم کودک درونم شور بر میداره، اما تا بیاد بر روی کیبورد به رقص بیاد غمکی بهش هجوم میاره و نابودش میکنه. شاید به ناز ساعتی دیگه و وقتی دیگه...
راستش دوباره میخوام بنویسم.
شاید هر روز
شاید هر هفته
شاید هر ماه
اما خوبه که دوباره مینویسم.
دوباره...